En men berichtte Jakob, en zei: Zie, uw zoon Jozef komt tot u; en Israël vermande zich, en ging op het bed zitten.

En Jakob zei tot Jozef: God de Almachtige verscheen mij te Luz, in het land Kanaän, en zegende mij,

En zei tot mij: Zie, Ik zal u vruchtbaar maken en u vermenigvuldigen, en Ik zal u maken tot een menigte van volken; en dit land zal Ik aan uw nageslacht na u geven als een eeuwige bezitting.

En nu zijn uw twee zonen, Efraïm en Manasse, die u geboren zijn in het land van Egypte, voordat ik tot u naar Egypte gekomen ben, van mij; gelijk Ruben en Simeon, zij zullen van mij zijn.

En uw nakomelingschap, die gij na hen zult verwekken, zullen van u zijn, en zullen naar de naam van hun broeders genoemd worden in hun erfenis.

En Israël zag de zonen van Jozef, en zei: Wie zijn dezen?

En Jozef zei tot zijn vader: Zij zijn mijn zonen, die God mij op deze plaats gegeven heeft. En hij zei: Brengt hen toch bij mij, zodat ik hen zegenen kan.

Nu waren de ogen van Israël zwaar van ouderdom, zodat hij niet kon zien. En hij bracht hen tot hem; en hij kuste hen en omhelsde hen.

En Israël zei tot Jozef: Ik had niet gedacht uw aangezicht nog te zien; en zie, God heeft mij ook uw nageslacht laten zien.

En Jozef bracht hen van tussen zijn knieën, en hij boog zich met zijn aangezicht ter aarde.