En nu zijn uw twee zonen, Efraïm en Manasse, die u geboren zijn in het land van Egypte, voordat ik tot u naar Egypte gekomen ben, van mij; gelijk Ruben en Simeon, zij zullen van mij zijn.

En uw nakomelingschap, die gij na hen zult verwekken, zullen van u zijn, en zullen naar de naam van hun broeders genoemd worden in hun erfenis.

En wat mij betreft, toen ik van Paddan kwam, stierf Rachel bij mij in het land Kanaän, op de weg, toen er nog maar een kleine afstand te gaan was naar Efrath; en ik begroef haar daar op de weg naar Efrath; dit is Bethlehem.

En Israël zag de zonen van Jozef, en zei: Wie zijn dezen?

En Jozef zei tot zijn vader: Zij zijn mijn zonen, die God mij op deze plaats gegeven heeft. En hij zei: Brengt hen toch bij mij, zodat ik hen zegenen kan.

En Israël zei tot Jozef: Ik had niet gedacht uw aangezicht nog te zien; en zie, God heeft mij ook uw nageslacht laten zien.

En Jozef bracht hen van tussen zijn knieën, en hij boog zich met zijn aangezicht ter aarde.

En Jozef nam hen beiden, Efraïm in zijn rechterhand, naar Israëls linkerhand, en Manasse in zijn linkerhand, naar Israëls rechterhand, en bracht hen tot hem.

En Israël strekte zijn rechterhand uit, en legde die op het hoofd van Efraïm, die de jongste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij leidde zijn handen met opzet, want Manasse was de eerstgeborene.

En hij zegende Jozef, en zei: God, voor Wiens aangezicht mijn vaderen Abraham en Izak gewandeld hebben, de God Die mij gevoed heeft al mijn leven lang tot op deze dag,