En Israël zag de zonen van Jozef, en zei: Wie zijn dezen?

En Jozef zei tot zijn vader: Zij zijn mijn zonen, die God mij op deze plaats gegeven heeft. En hij zei: Brengt hen toch bij mij, zodat ik hen zegenen kan.

Nu waren de ogen van Israël zwaar van ouderdom, zodat hij niet kon zien. En hij bracht hen tot hem; en hij kuste hen en omhelsde hen.

En Israël zei tot Jozef: Ik had niet gedacht uw aangezicht nog te zien; en zie, God heeft mij ook uw nageslacht laten zien.

En Jozef bracht hen van tussen zijn knieën, en hij boog zich met zijn aangezicht ter aarde.

En Israël strekte zijn rechterhand uit, en legde die op het hoofd van Efraïm, die de jongste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij leidde zijn handen met opzet, want Manasse was de eerstgeborene.

En hij zegende Jozef, en zei: God, voor Wiens aangezicht mijn vaderen Abraham en Izak gewandeld hebben, de God Die mij gevoed heeft al mijn leven lang tot op deze dag,

De Engel Die mij verlost heeft van alle kwaad, zegene deze jongens; en laat mijn naam op hen worden uitgeroepen, en de naam van mijn vaderen Abraham en Izak; en laat hen groeien tot een menigte in het midden der aarde.

En toen Jozef zag dat zijn vader zijn rechterhand op het hoofd van Efraïm legde, mishaagde hem dat; en hij greep de hand van zijn vader, om die te verleggen van het hoofd van Efraïm op het hoofd van Manasse.

En Jozef zei tot zijn vader: Niet zo, mijn vader; want deze is de eerstgeborene; leg uw rechterhand op zijn hoofd.