Was de HEER verbolgen op de rivieren? Was Uw toorn tegen de rivieren? Was Uw grimmigheid tegen de zee, toen U reed op Uw paarden en Uw wagens van verlossing?

Uw boog werd geheel ontbloot, volgens de eden aan de stammen, zelfs Uw woord. Sela. U kloofde de aarde met rivieren.

De bergen zagen U en beefden; de stortvloed van wateren ging voorbij; de diepte verhief zijn stem en hief zijn handen omhoog.

De zon en maan stonden stil in hun woning; bij het licht van Uw pijlen gingen zij, en bij het schijnen van Uw blinkende speer.

U trok door het land in gramschap, U dorste de heidenen in toorn.

U doorstak met zijn eigen staven het hoofd van zijn dorpen; zij kwamen als een wervelwind om mij te verstrooien; hun gejuich was als om de arme in het verborgene te verslinden.

U trok door de zee met Uw paarden, door de hoop van grote wateren.

Toen ik het hoorde, beefde mijn buik; mijn lippen trilden bij het geluid; verrotting kwam in mijn gebeente, en ik beefde in mijzelf, opdat ik rust zou hebben op de dag der benauwdheid, wanneer hij opkomt tegen het volk dat hen zal aanvallen.

Hoewel de vijgenboom niet zal bloeien, en er geen vrucht aan de wijnstokken zal zijn; de arbeid van de olijfboom zal falen, en de akkers zullen geen spijs voortbrengen; de kudde zal uit de kooi afgesneden worden, en er zal geen rund in de stallen zijn,

Nochtans zal ik mij verheugen in de HEER, ik zal mij verblijden in de God van mijn heil.