Die bij de landvoogd Sergius Paulus was, een verstandig man; deze riep Barnabas en Saulus bij zich en verlangde het woord van God te horen.

Maar Elymas, de tovenaar (want zo wordt zijn naam vertaald), weerstond hen en trachtte de landvoogd van het geloof af te keren.

Toen Saulus, die ook Paulus wordt genoemd, vervuld met de Heilige Geest, zijn ogen op hem richtte,

zeide hij: O, vol van alle bedrog en alle boosheid, gij kind des duivels, gij vijand van alle gerechtigheid, zult gij niet ophouden de rechte wegen des Heren te verdraaien?

En nu, zie, de hand des Heren is over u, en gij zult blind zijn en de zon voor een tijd niet zien. En terstond viel er een nevel en een duisternis op hem; en hij liep rond en zocht iemand die hem bij de hand zou leiden.

Toen Paulus en zijn gezelschap van Paphos afgevaren waren, kwamen zij te Perge in Pamfylië; en Johannes scheidde zich van hen af en keerde terug naar Jeruzalem.

Maar zij reisden van Perge door en kwamen te Antiochië in Pisidië, en gingen op de sabbatdag de synagoge binnen en gingen zitten.

En na het lezen van de wet en de profeten zonden de oversten van de synagoge hen een boodschap, zeggende: Mannen en broeders, als gij enig woord van vermaning voor het volk hebt, spreek dan.

Toen stond Paulus op en wenkte met zijn hand en zeide: Mannen van Israël en gij die God vreest, luistert.

De God van dit volk Israël heeft onze vaderen uitverkoren en het volk verheven toen zij als vreemdelingen in het land Egypte verbleven, en met een verheven arm heeft Hij hen daaruit geleid.