Nu waren er in de gemeente te Antiochië bepaalde profeten en leraars: namelijk Barnabas en Simeon, die Niger werd genoemd, en Lucius van Cyrene, en Manaën, die samen met Herodes de viervorst was opgegroeid, en Saulus.

Terwijl zij de Heer dienden en vastten, zeide de Heilige Geest: Zondert Mij Barnabas en Saulus af voor het werk waartoe Ik hen geroepen heb.

Zo vertrokken zij dan, uitgezonden door de Heilige Geest, naar Seleucie; en van daar voeren zij naar Cyprus.

En toen zij te Salamis waren, verkondigden zij het woord van God in de synagogen der Joden; en zij hadden ook Johannes als dienaar.

En nadat zij het gehele eiland doorkruist hadden tot Paphos, vonden zij een zekere tovenaar, een valse profeet, een Jood, wiens naam Barjezus was;

Die bij de landvoogd Sergius Paulus was, een verstandig man; deze riep Barnabas en Saulus bij zich en verlangde het woord van God te horen.

Maar Elymas, de tovenaar (want zo wordt zijn naam vertaald), weerstond hen en trachtte de landvoogd van het geloof af te keren.