Wij hebben dan Judas en Silas gezonden, die u dezelfde dingen ook mondeling zullen berichten.

Want het heeft de Heilige Geest en ons goedgedacht, u geen verdere last op te leggen dan deze noodzakelijke dingen:

Dat gij u onthoudt van afgodenoffer en van bloed en van het verstikte en van hoererij; van welke dingen, indien gij u wacht, zult gij weldoen. Vaart wel.

Toen zij dan ontslagen waren, kwamen zij te Antiochië; en de menigte bijeenvergaderd hebbende, overhandigden zij de brief.

Dewelke zij gelezen hebbende, verblijdden zij zich over de vertroosting.

En nadat zij daar enige tijd vertoefd hadden, werden zij met vrede van de broeders ontslagen naar de apostelen.

Doch het behaagde Silas daar nog te blijven.

Maar Paulus en Barnabas bleven te Antiochië, lerende en predicende het Woord des Heren, met nog vele anderen.

En enige dagen daarna zeide Paulus tot Barnabas: Laten wij wederkeren en onze broeders bezoeken in elke stad waar wij het Woord des HEREN gepredikt hebben, en zien hoe het met hen gaat.

En Barnabas was van oordeel met hen mede te nemen Johannes, wiens toenaam Markus was.