En op hun reis, door de gemeente uitgeleide gedaan, trokken zij door Fenicië en Samaria, verhalende de bekering van de heidenen, en zij veroorzaakten grote blijdschap bij al de broeders.

En toen zij te Jeruzalem kwamen, werden zij ontvangen door de gemeente en de apostelen en de oudsten, en zij vertelden alles wat God met hen had gedaan.

Maar sommigen van de sekte der Farizeeën, die gelovig waren geworden, stonden op en zeiden dat men hen moest besnijden en gebieden de wet van Mozes te onderhouden.

En de apostelen en de oudsten kwamen bijeen om deze zaak te overwegen.

En toen er veel woordenwisseling was geweest, stond Petrus op en zeide tot hen: Mannen en broeders, gij weet dat God lang geleden een keuze onder ons heeft gemaakt, opdat de heidenen door mijn mond het woord van het evangelie zouden horen en geloven.

en Hij maakte geen onderscheid tussen ons en hen, daar Hij hun harten door het geloof heeft gereinigd.

Nu dan, waarom tart gij God door een juk op de nek van de discipelen te leggen, dat noch onze vaderen noch wij hebben kunnen dragen?

Maar wij geloven dat wij door de genade van de Heer Jezus Christus zalig zullen worden, op dezelfde wijze als zij.

Toen zweeg de hele menigte en luisterde naar Barnabas en Paulus, die vertelden welke tekenen en wonderen God door hen onder de heidenen had gewrocht.

En nadat zij hun vrede hadden gehouden, antwoordde Jakobus en zeide: Mannen en broeders, hoort naar mij.