En toen Paulus zijn mond wilde openen, zeide Gallio tot de Joden: Indien het een zaak van enig onrecht of kwaad misdrijf betrof, o Joden, zou het redelijk zijn dat ik met u geduld oefende;

Maar indien het een vraagstuk is over woorden en namen en uw wet, ziet gij er zelf op toe; want ik wil over zulke dingen geen rechter zijn.

En hij verdreef hen van de rechterstoel.

Toen grepen alle Grieken Sosthenes, de overste der synagoge, en sloegen hem voor de rechterstoel. En Gallio bekommerde zich om geen van deze dingen.

En Paulus bleef daarna nog een goede tijd, en nam toen afscheid van de broeders, en voer vandaar naar Syrië, en met hem Priscilla en Aquila; nadat hij zijn hoofd geschoren had te Kenchreä; want hij had een gelofte gedaan.

Toen zij hem verzochten langer bij hen te blijven, stemde hij niet toe;

Maar nam afscheid van hen, zeggende: Ik moet dit feest dat aanstaande is beslist te Jeruzalem houden; maar ik zal weder tot u terugkeren, zo God wil. En hij voer af van Efeze.

En nadat hij te Caesarea geland was, opging en de gemeente gegroet had, ging hij af naar Antiochië.

En nadat hij enige tijd aldaar doorgebracht had, vertrok hij en doorreisde achtereenvolgens het land van Galatië en Frygië, en versterkte al de discipelen.

En een zekere Jood met name Apollos, geboren te Alexandrië, een welsprekend man en machtig in de Schriften, kwam te Efeze.