En Paulus bleef daarna nog een goede tijd, en nam toen afscheid van de broeders, en voer vandaar naar Syrië, en met hem Priscilla en Aquila; nadat hij zijn hoofd geschoren had te Kenchreä; want hij had een gelofte gedaan.

En hij kwam te Efeze en liet hen daar achter; maar hij zelf ging in de synagoge en redeneerde met de Joden.

Toen zij hem verzochten langer bij hen te blijven, stemde hij niet toe;

Maar nam afscheid van hen, zeggende: Ik moet dit feest dat aanstaande is beslist te Jeruzalem houden; maar ik zal weder tot u terugkeren, zo God wil. En hij voer af van Efeze.

En nadat hij te Caesarea geland was, opging en de gemeente gegroet had, ging hij af naar Antiochië.

En een zekere Jood met name Apollos, geboren te Alexandrië, een welsprekend man en machtig in de Schriften, kwam te Efeze.

Deze man was onderwezen in de weg des Heren; en vurig zijnde van geest, sprak en leerde hij nauwkeurig de dingen des Heren, hoewel hij slechts de doop van Johannes kende.

En hij begon vrijmoedig te spreken in de synagoge; maar toen Aquila en Priscilla hem gehoord hadden, namen zij hem bij zich en legden hem de weg Gods nauwkeuriger uit.

En toen hij van plan was naar Achaje over te steken, moedigden de broeders hem aan en schreven aan de discipelen om hem te ontvangen; en toen hij er aankwam, was hij hun die door genade geloofd hadden, van grote hulp;

Want hij weerlegde de Joden krachtig en openlijk, en bewees uit de Schriften dat Jezus de Christus was.