Toen antwoordde Paulus, nadat de gouverneur hem een teken had gegeven om te spreken: 'Omdat ik weet dat u al vele jaren rechter over dit volk bent, verdedig ik mij des te geruster:

want u kunt nagaan dat er nog maar twaalf dagen verlopen zijn sedert ik naar Jeruzalem ging om te aanbidden.

En zij hebben mij noch in de tempel gevonden terwijl ik met iemand redetwistte, noch het volk ophitste, noch in de synagogen, noch in de stad.

Evenmin kunnen zij bewijzen wat zij nu tegen mij aanvoeren.

Maar dit beken ik u: dat ik naar de weg die zij ketterij noemen, zo de God van mijn vaderen dien, gelovende alles wat geschreven staat in de wet en de profeten,

En hierin oefen ik mijzelf, om altijd een geweten zonder aanstoot te hebben voor God en voor de mensen.

Na vele jaren nu ben ik gekomen om aalmoezen aan mijn volk te brengen en offeranden.

Daarbij vonden zekere Joden uit Azië mij in de tempel, gezuiverd, zonder menigte en zonder oproer.

Zij hadden hier voor u moeten zijn en aanklacht indienen, indien zij iets tegen mij hadden.

Of laten dezen hier zelf zeggen of zij enig kwaad in mij gevonden hebben, toen ik voor de Raad stond,