Aan wie ik antwoordde dat het de gewoonte der Romeinen niet is iemand ter dood uit te leveren voordat hij die beschuldigd wordt, zijn aanklagers in persoon tegenover zich heeft gehad en de gelegenheid heeft gekregen zich te verdedigen tegen de aanklacht die tegen hem is ingebracht.

Toen zij dan hierheen kwamen, ben ik zonder enig uitstel de volgende dag op de rechterstoel gaan zitten en heb bevolen de man voor te leiden.

Toen de aanklagers optraden, brachten zij geen aanklacht in van de dingen die ik had verwacht,

maar hadden enige geschilpunten over hun eigen godsdienst en over een zekere Jezus, die gestorven was, van wie Paulus beweerde dat hij leeft.

En omdat ik niet wist hoe ik over zulke zaken moest oordelen, vroeg ik hem of hij naar Jeruzalem wilde gaan en daar over deze dingen berecht worden.

Toen zei Agrippa tegen Festus: 'Ik zou de man ook zelf graag willen horen.' 'Morgen,' zei hij, 'zult u hem horen.'

En de volgende dag, toen Agrippa en Bernice met grote pracht waren gekomen en de zaal waren binnengegaan, samen met de oversten en de voornaamste mannen der stad, werd Paulus op bevel van Festus voorgeleid.

En Festus zei: 'Koning Agrippa, en alle mannen die hier bij ons aanwezig zijn, u ziet deze man over wie de gehele menigte der Joden mij heeft aangesproken, zowel te Jeruzalem als hier, roepende dat hij niet langer behoorde te leven.

Maar toen ik bevond dat hij niets gedaan had wat de dood verdient, en dat hij zich ook zelf op Augustus heeft beroepen, heb ik besloten hem te zenden.

Over wie ik echter niets zeker heb om aan mijn heer te schrijven. Daarom heb ik hem voor u geleid, en in het bijzonder voor u, koning Agrippa, opdat ik na dit verhoor iets zou hebben om te schrijven.