Toen antwoordde Festus, nadat hij met de raad had beraadslaagd: 'Hebt gij u op de keizer beroepen? Naar de keizer zult gij gaan.'

En na verloop van enige dagen kwamen koning Agrippa en Bernice te Caesaréa om Festus te begroeten.

En toen zij daar vele dagen hadden doorgebracht, stelde Festus de zaak van Paulus aan de koning voor, zeggende: 'Er is een zekere man, door Félix als gevangene achtergelaten,

over wie, toen ik te Jeruzalem was, de overpriesters en de oudsten der Joden mij hebben ingelicht, en verzochten om een vonnis tegen hem.

Aan wie ik antwoordde dat het de gewoonte der Romeinen niet is iemand ter dood uit te leveren voordat hij die beschuldigd wordt, zijn aanklagers in persoon tegenover zich heeft gehad en de gelegenheid heeft gekregen zich te verdedigen tegen de aanklacht die tegen hem is ingebracht.

Toen de aanklagers optraden, brachten zij geen aanklacht in van de dingen die ik had verwacht,

maar hadden enige geschilpunten over hun eigen godsdienst en over een zekere Jezus, die gestorven was, van wie Paulus beweerde dat hij leeft.

En omdat ik niet wist hoe ik over zulke zaken moest oordelen, vroeg ik hem of hij naar Jeruzalem wilde gaan en daar over deze dingen berecht worden.

Maar toen Paulus in beroep was gegaan om te worden bewaard voor de uitspraak van Augustus, heb ik bevolen hem vast te houden totdat ik hem naar de keizer zou kunnen zenden.'

Toen zei Agrippa tegen Festus: 'Ik zou de man ook zelf graag willen horen.' 'Morgen,' zei hij, 'zult u hem horen.'