En nadat zij ontkomen waren, kwamen zij te weten dat het eiland Melita heette.

En de barbaren betoonden ons geen geringe welwillendheid; want zij staken een vuur aan en ontvingen ons allen vanwege de aanwezige regen en vanwege de koude.

En toen Paulus een bundel twijgen bijeengegaard en op het vuur gelegd had, kroop er een adder door de hitte uit en klemde zich aan zijn hand vast.

En toen de barbaren het beest aan zijn hand zagen hangen, zeiden zij tot elkander: Voorzeker is deze man een moordenaar, die, hoewel hij aan de zee ontkomen is, de gerechtigheid toch niet laat leven.

Zij verwachtten echter dat hij zou gaan zwellen of plotseling dood neervallen; maar nadat zij lang gewacht hadden en zagen dat hem geen kwaad overkwam, veranderden zij van gedachten en zeiden dat hij een god was.

In diezelfde omgeving bezat de voornaamste man van het eiland, wiens naam Publius was, landerijen; die ontving ons en herbergde ons drie dagen vriendelijk.

En het geschiedde dat de vader van Publius ziek te bed lag met koorts en bloedvloeiing; tot hem ging Paulus in, en nadat hij gebeden had, legde hij hem de handen op en genas hem.

Nadat dit geschied was, kwamen ook de anderen op het eiland die ziekten hadden, en werden genezen.

Zij bewezen ons ook veel eer, en bij ons vertrek laadden zij ons toe met de nodige benodigdheden.