verhardt uw harten niet, zoals in de verbittering, op de dag van de verzoeking in de woestijn;

toen uw vaderen Mij beproefden, Mij op de proef stelden, en Mijn werken zagen, veertig jaren lang.

Daarom was Ik vertoornd op dat geslacht, en zeide: Zij dwalen altijd in hun hart; en zij hebben Mijn wegen niet gekend.

Zo heb Ik in Mijn toorn gezworen: Zij zullen in Mijn rust niet ingaan.)

Ziet toe, broeders, dat er niet in iemand van u een boos ongelovig hart zij, door af te wijken van de levende God.

Want wij zijn deelgenoten van Christus geworden, indien wij het begin van onze verzekerdheid tot het einde toe standvastig vasthouden;

terwijl er gezegd wordt: Heden, indien u Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet, zoals in de verbittering.

Want sommigen, toen zij het gehoord hadden, verbitterden zich; maar toch niet allen die uit Egypte uitgetrokken waren door Mozes.

Maar over wie was Hij veertig jaren lang vertoornd? Was het niet over hen die gezondigd hadden, wier lichamen in de woestijn gevallen zijn?

En aan wie heeft Hij gezworen dat zij in Zijn rust niet zouden ingaan, anders dan aan hen die ongehoorzaam waren?