De hoofdsom nu van de dingen waarover wij spreken is deze: Wij hebben zulk een Hogepriester, Die gezeten is aan de rechterhand van de troon der Majesteit in de hemelen;

Een Dienaar van het heiligdom en van de ware tabernakel, die de Heer heeft opgericht, en niet een mens.

Want iedere hogepriester wordt aangesteld om gaven en offers te brengen; daarom is het noodzakelijk dat Ook Deze iets heeft om te offeren.

Want als Hij op aarde was, zou Hij zelfs geen priester zijn, omdat er priesters zijn die naar de wet gaven offeren;

Maar nu heeft Hij een voortrekkelijker bediening verkregen, naarmate Hij ook de Middelaar is van een beter verbond, dat op betere beloften is gegrondvest.

Want als dat eerste verbond onberispelijk was geweest, dan zou er geen plaats voor het tweede gezocht zijn geworden.

Want terwijl Hij hen berispt, zegt Hij: Zie, de dagen komen, zegt de Heer, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten;

Niet naar het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hen bij de hand nam om hen uit het land Egypte te leiden; want zij zijn niet in Mijn verbond gebleven, en Ik heb hen niet geacht, zegt de Heer.

Want dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël zal sluiten, zegt de Heer: Ik zal Mijn wetten in hun verstand geven en ze in hun harten schrijven; en Ik zal hun God zijn, en zij zullen Mijn volk zijn;