Hooglied 3:4
“Nauwelijks was ik van hen voorbijgegaan, of ik vond hem dien mijn ziel liefheeft; ik hield hem vast en liet hem niet los, totdat ik hem gebracht had in het huis van mijn moeder, en in de kamer van haar die mij ontvangen heeft.”
Kruisverwijzingen
Context
Hooglied 3 — omringende verzen
Des nachts op mijn bed zocht ik hem dien mijn ziel liefheeft; ik zocht hem, maar ik vond hem niet.
2Ik zal nu opstaan en door de stad gaan, in de straten en op de pleinen; ik zal zoeken hem dien mijn ziel liefheeft; ik zocht hem, maar ik vond hem niet.
3De wachters die door de stad gaan vonden mij; tot hen zeide ik: Hebt gij hem gezien dien mijn ziel liefheeft?
Nauwelijks was ik van hen voorbijgegaan, of ik vond hem dien mijn ziel liefheeft; ik hield hem vast en liet hem niet los, totdat ik hem gebracht had in het huis van mijn moeder, en in de kamer van haar die mij ontvangen heeft.
Ik bezweer u, o dochters van Jeruzalem, bij de reeën en bij de hinden des velds, dat gij de liefde niet opwekt noch wakker maakt, voordat het haar behaagt.
6Wie is deze die opkomt uit de woestijn als rookzuilen, berookt met mirre en wierook, met alle poeders van de koopman?
7Zie zijn draagbed, dat van Salomo is; zestig dappere mannen zijn eromheen, uit de dapperen van Israël.
8Zij allen houden het zwaard, zijn ervaren in de oorlog; ieder man heeft zijn zwaard aan zijn heup vanwege de verschrikking van de nacht.
9Koning Salomo maakte zichzelf een draagkoets van het hout van Libanon.