Des nachts op mijn bed zocht ik hem dien mijn ziel liefheeft; ik zocht hem, maar ik vond hem niet.

Ik zal nu opstaan en door de stad gaan, in de straten en op de pleinen; ik zal zoeken hem dien mijn ziel liefheeft; ik zocht hem, maar ik vond hem niet.

De wachters die door de stad gaan vonden mij; tot hen zeide ik: Hebt gij hem gezien dien mijn ziel liefheeft?

Nauwelijks was ik van hen voorbijgegaan, of ik vond hem dien mijn ziel liefheeft; ik hield hem vast en liet hem niet los, totdat ik hem gebracht had in het huis van mijn moeder, en in de kamer van haar die mij ontvangen heeft.

Ik bezweer u, o dochters van Jeruzalem, bij de reeën en bij de hinden des velds, dat gij de liefde niet opwekt noch wakker maakt, voordat het haar behaagt.

Zie zijn draagbed, dat van Salomo is; zestig dappere mannen zijn eromheen, uit de dapperen van Israël.

Zij allen houden het zwaard, zijn ervaren in de oorlog; ieder man heeft zijn zwaard aan zijn heup vanwege de verschrikking van de nacht.

Koning Salomo maakte zichzelf een draagkoets van het hout van Libanon.

Hij maakte de pilaren ervan van zilver, de bodem ervan van goud, de bekleding ervan van purper, het midden ervan geplaveid met liefde, voor de dochters van Jeruzalem.

Gaat uit, o dochters van Sion, en aanschouwt koning Salomo met de kroon waarmee zijn moeder hem gekroond heeft op de dag van zijn bruiloft, en op de dag van de blijdschap van zijn hart.