En het volk aan wie zij profeteren, zal worden neergeworpen in de straten van Jeruzalem, vanwege de honger en het zwaard; en er zal niemand zijn om hen te begraven — hen, hun vrouwen, hun zonen en hun dochters — want Ik zal hun ongerechtigheid over hen uitstorten.

Daarom zult u dit woord tot hen spreken: Laten mijn ogen dag en nacht stromen van tranen, en laten zij niet ophouden; want de maagdelijke dochter van mijn volk is gebroken met een grote breuk, met een uiterst zware slag.

Als ik het veld intrek, zie dan de door het zwaard verslagenen! En als ik de stad binnenga, zie dan hen die door de honger gekweld worden! Ja, zelfs de profeet en de priester trekken rond in een land dat zij niet kennen.

Hebt U Juda volkomen verworpen? Heeft Uw ziel een afkeer van Sion? Waarom hebt U ons geslagen, zodat er geen genezing voor ons is? Wij zagen uit naar vrede, maar er is niets goeds; en naar een tijd van genezing, maar zie, er is benauwdheid!

Wij erkennen, o HEER, onze goddeloosheid, en de ongerechtigheid van onze vaderen; want wij hebben tegen U gezondigd.

Zijn er onder de ijdelheden der heidenen die regen kunnen geven? Of kunnen de hemelen regenbuien geven? Zijt Gij het niet, o HEER onze God? Wij zullen dan op U wachten, want U hebt dit alles gemaakt.