Toen zei de HEER tot mij: Al stonden Mozes en Samuël voor Mijn aangezicht, Mijn hart zou niet naar dit volk uitgaan. Zend hen weg van voor Mijn aangezicht, en laat hen heengaan.

En het zal gebeuren, als zij tot u zeggen: Waarheen zullen wij gaan? dat u hun dan zegt: Zo zegt de HEER: Wie voor de dood bestemd is, naar de dood; en wie voor het zwaard bestemd is, naar het zwaard; en wie voor de honger bestemd is, naar de honger; en wie voor de gevangenschap bestemd is, naar de gevangenschap.

En Ik zal hen tot een schrikbeeld maken voor alle koninkrijken der aarde, vanwege Manasse, de zoon van Hizkia, de koning van Juda, vanwege hetgeen hij in Jeruzalem gedaan heeft.

Want wie zal medelijden met u hebben, o Jeruzalem? Of wie zal u beklagen? Of wie zal opzij gaan om naar uw welstand te vragen?

Gij hebt Mij verlaten, spreekt de HEER, gij zijt achteruitgeweken; daarom zal Ik Mijn hand tegen u uitstrekken en u verdelgen. Ik ben het berouwen moe.

En Ik zal hen wannen met een wan in de poorten des lands; Ik zal hen van kinderen beroven; Ik zal Mijn volk verdelgen, want zij keren niet terug van hun wegen.

Hun weduwen zijn voor Mij vermenigvuldigd boven het zand der zee. Ik heb over hen een verwoester gebracht, op het middaguur, over de moeder van de jonge mannen; Ik heb hem plotseling over haar doen neervallen, en verschrikking over de stad.