En koning Sedekia, de zoon van Josia, regeerde in de plaats van Konja, de zoon van Jojakim, die Nebukadrezar, de koning van Babel, koning gemaakt had over het land Juda.

Maar noch hij, noch zijn dienaren, noch het volk des lands luisterden naar de woorden des HEEREN, die Hij gesproken had door de profeet Jeremia.

En koning Sedekia zond Juchal, de zoon van Selemja, en Sefanja, de zoon van Maäseja, de priester, tot de profeet Jeremia, zeggende: Bid toch tot de HEER, onze God, voor ons.

En Jeremia ging nog in en uit onder het volk, want zij hadden hem nog niet in de gevangenis gezet.

En het leger van de farao was uit Egypte uitgetrokken; en toen de Chaldeeën, die Jeruzalem belegerden, het bericht van hen hoorden, trokken zij weg van Jeruzalem.

Zo zegt de HEER, de God van Israël: Zo zult gij zeggen tot de koning van Juda die u tot Mij gezonden heeft om Mij te raadplegen: Zie, het leger van de farao, dat u ter hulp uitgetrokken is, zal terugkeren naar Egypte, naar hun eigen land.

En de Chaldeeën zullen terugkomen en tegen deze stad strijden, en haar innemen en haar met vuur verbranden.

Zo zegt de HEER: Misleid uzelf niet, zeggende: De Chaldeeën zullen zeker van ons wegtrekken; want zij zullen niet wegtrekken.

Want al had gij het gehele leger der Chaldeeën, dat tegen u strijdt, verslagen, en waren er onder hen slechts gewonde mannen overgebleven, dan zouden zij nog, ieder in zijn tent, opstaan en deze stad met vuur verbranden.

En het geschiedde, toen het leger der Chaldeeën van Jeruzalem was weggetrokken uit vrees voor het leger van de farao,