Toen hoorden Sefatja, de zoon van Mattan, en Gedalja, de zoon van Paschur, en Juchal, de zoon van Selemja, en Paschur, de zoon van Malchia, de woorden die Jeremia tot het gehele volk gesproken had, zeggende:

Zo zegt de HEER: Wie in deze stad blijft, zal sterven door het zwaard, door de honger en door de pest; maar wie naar de Chaldeeën uitgaat, zal leven, want hij zal zijn leven als een buit hebben en zal leven.

Daarom zeiden de vorsten tot de koning: Laat toch deze man gedood worden, want alzo maakt hij de handen van de krijgslieden die in deze stad overgebleven zijn, en de handen van het gehele volk, slap, door zulke woorden tot hen te spreken; want deze man zoekt niet het welzijn van dit volk, maar het kwaad.

Toen zeide koning Sedekia: Zie, hij is in uw hand, want de koning is niet iemand die iets tegen u kan doen.

Toen grepen zij Jeremia en wierpen hem in de put van Malchia, de zoon van Hammelech, die in de voorhof van de gevangenis was; en zij lieten Jeremia aan touwen zakken. En in de put was geen water, maar modder; zo zonk Jeremia weg in de modder.

Toen nu Ebed-Melech, de Moor, een van de kamerlingen die in het huis des konings waren, hoorde dat zij Jeremia in de put geworpen hadden, terwijl de koning in de poort van Benjamin zat,

ging Ebed-Melech uit het huis des konings en sprak tot de koning, zeggende: