Schaamden zij zich toen zij een gruwel hadden bedreven? Neen, zij schaamden zich gansch niet, noch konden zij blozen; daarom zullen zij vallen onder hen die vallen; ten tijde van hun bezoeking zullen zij worden neergeworpen, zegt de HEER.

Ik zal hen zeker te niet doen, zegt de HEER: er zullen geen druiven aan de wijnstok zijn, noch vijgen aan de vijgenboom, en het blad zal verwelken; en wat Ik hun gegeven heb zal van hen weggaan.

Waarom zitten wij stil? Vergadert u, en laat ons ingaan in de versterkte steden, en laat ons daar zwijgen; want de HEER onze God heeft ons tot zwijgen gebracht en ons galachtig water te drinken gegeven, omdat wij tegen de HEER gezondigd hebben.

Wij wachtten op vrede, maar er kwam niets goeds; en op een tijd van genezing, maar zie, verschrikking!

Het gesnuif van zijn paarden werd gehoord van Dan af; het gehele land beefde van het geluid van het hinniken van zijn sterke paarden; want zij zijn gekomen en hebben het land verslonden, en alles wat daarin is; de stad en hen die daarin wonen.

Wanneer ik mijzelf tegen smart wil troosten, bezwijmt mijn hart in mij.

Zie, de stem van de roep van de dochter van Mijn volk, vanwege hen die in een ver land wonen: Is de HEER niet in Sion? is haar Koning niet in haar? Waarom hebben zij Mij tot toorn verwekt met hun gesneden beelden en met vreemde ijdelheden?

De oogst is voorbij, de zomer is geëindigd, en wij zijn niet gered.

Om de wonde van de dochter van Mijn volk ben ik gewond; ik treur; ontzetting heeft mij aangegrepen.

Is er geen balsem in Gilead; is er geen geneesheer daar? Waarom is dan de gezondheid van de dochter van Mijn volk niet hersteld?