De last over Damascus. Zie, Damascus zal ophouden een stad te zijn, en het zal een bouwvallige hoop zijn.

De steden van Aroër zijn verlaten; zij zullen zijn voor de kudden, die zullen neerliggen, en niemand zal hen verschrikken.

Ook zal de vesting ophouden van Efraïm, en het koninkrijk van Damascus, en het overblijfsel van Syrië; zij zullen zijn als de heerlijkheid van de kinderen Israëls, zegt de HEER der heerscharen.

En het zal zijn alsof de maaier het koren verzamelt en de aren met zijn arm maait; ja, het zal zijn alsof iemand aren verzamelt in het dal van Refaïm.

Toch zal er nalezing in overblijven, zoals bij het afschudden van een olijfboom, twee of drie bessen in de top van de hoogste tak, vier of vijf in de takken van de vruchtboom, zegt de HEER, de God van Israël.

Te dien dage zal de mens opzien tot zijn Maker, en zijn ogen zullen acht geven op de Heilige van Israël.

En hij zal niet opzien tot de altaren, het werk van zijn handen, en hij zal niet acht geven op wat zijn vingers gemaakt hebben, noch op de gewijde palen, noch op de zonnebeelden.

Te dien dage zullen zijn sterke steden zijn als een verlaten tak, en een hoogste twijg, die zij verlaten hebben vanwege de kinderen Israëls; en er zal verwoesting zijn.