De last over Damascus. Zie, Damascus zal ophouden een stad te zijn, en het zal een bouwvallige hoop zijn.

De steden van Aroër zijn verlaten; zij zullen zijn voor de kudden, die zullen neerliggen, en niemand zal hen verschrikken.

Ook zal de vesting ophouden van Efraïm, en het koninkrijk van Damascus, en het overblijfsel van Syrië; zij zullen zijn als de heerlijkheid van de kinderen Israëls, zegt de HEER der heerscharen.

En het zal te dien dage geschieden dat de heerlijkheid van Jakob dun zal worden, en de vettigheid van zijn vlees mager zal worden.

En het zal zijn alsof de maaier het koren verzamelt en de aren met zijn arm maait; ja, het zal zijn alsof iemand aren verzamelt in het dal van Refaïm.

Te dien dage zal de mens opzien tot zijn Maker, en zijn ogen zullen acht geven op de Heilige van Israël.

En hij zal niet opzien tot de altaren, het werk van zijn handen, en hij zal niet acht geven op wat zijn vingers gemaakt hebben, noch op de gewijde palen, noch op de zonnebeelden.

Te dien dage zullen zijn sterke steden zijn als een verlaten tak, en een hoogste twijg, die zij verlaten hebben vanwege de kinderen Israëls; en er zal verwoesting zijn.

Omdat gij vergeten hebt de God van uw heil, en niet gedacht hebt aan de rots van uw sterkte, daarom zult gij liefelijke planten planten, en gij zult ze bezetten met vreemde stekken;

Op de dag zult gij uw plant doen groeien, en in de morgen zult gij uw zaad doen bloeien; maar de oogst zal een hoop zijn op de dag van smart en wanhopige droefheid.