De last van de woestijn der zee. Zoals wervelwinden in het zuiden doortrekken, zo komt het uit de woestijn, uit een vreselijk land.

Een zwaar gezicht is mij geopenbaard; de trouweloze handelt trouweloos, en de verwoester verwoest. Trek op, o Elam; belegert, o Medië; al zijn gezucht heb Ik doen ophouden.

Daarom zijn mijn lendenen vol van pijn; weeën hebben mij aangegrepen, als de weeën van een vrouw die baart; ik was gebogen bij het horen ervan; ik was verbijsterd bij het zien ervan.

Mijn hart klopte snel, verschrikking beving mij; de nacht van mijn vreugde heeft Hij voor mij in vrees veranderd.

Want zo heeft de HEER tot mij gezegd: Gaat heen, stelt een wachter aan; laat hij verkondigen wat hij ziet.

En hij zag een wagen met een span ruiters, een wagen van ezels en een wagen van kamelen; en hij luisterde aandachtig met grote oplettendheid.

En hij riep: Een leeuw! Mijn heer, ik sta voortdurend op de wachttoren overdag, en ik ben de gehele nacht op mijn post gesteld.

En zie, hier komt een wagen van mannen met een span ruiters. En hij antwoordde en zeide: Babel is gevallen, is gevallen; en alle gesneden beelden van haar goden heeft hij ter aarde gebroken.

O mijn gedorste koren, en het graan van mijn dorsvloer; hetgeen ik van de HEER der heerscharen, de God van Israël, gehoord heb, heb ik u verkondigd.