De last van Tyrus. Huilt, gij schepen van Tarsis, want het is verwoest, zodat er geen huis is en geen ingang; vanuit het land Chittim is het hun geopenbaard.

Zwijgt, gij inwoners van het eiland, gij die de kooplieden van Sidon, die over de zee varen, vervuld hebben.

En door grote wateren kwam het zaad van Sichor, de oogst van de rivier, als haar inkomsten; en zij was de markt der volken.

Schaam u, o Sidon, want de zee heeft gesproken, de sterkte der zee, zeggende: Ik heb geen weeën gehad en heb geen kinderen gebaard, noch heb ik jongelingen grootgebracht, noch maagden opgevoed.

Trekt over naar Tarsis; huilt, gij inwoners van het eiland.

Is dit uw vrolijke stad, wier oorsprong uit oude dagen is? Haar eigen voeten zullen haar ver weg dragen om aldaar te verblijven.

Wie heeft dit beraadslaagd tegen Tyrus, de kronengevende stad, wier kooplieden vorsten zijn, wier handelaars de geëerden der aarde zijn?

De HEER der heerscharen heeft het besloten, om de hoogmoed van alle heerlijkheid te onteren en alle geëerden der aarde verachtelijk te maken.

Trek door uw land als een rivier, o dochter van Tarsis; er is geen kracht meer.