HEER, in benauwdheid hebben zij U gezocht, zij stortten een gebed uit toen Uw tuchtiging op hen rustte.

Zoals een zwangere vrouw die haar tijd van baren nadert, in pijn is en uitroept in haar weeën; zo zijn wij geweest voor Uw aangezicht, o HEER.

Wij waren zwanger, wij waren in pijn, wij hebben als het ware wind gebaard; wij hebben geen verlossing op aarde gewrocht; en de bewoners der wereld zijn niet gevallen.

Uw doden zullen leven; samen met mijn dood lichaam zullen zij opstaan. Ontwaak en jubel, gij die in het stof woont; want Uw dauw is als de dauw der kruiden, en de aarde zal de doden uitwerpen.

Kom, mijn volk, ga uw kamers binnen en sluit uw deuren achter u; verberg u een klein ogenblik, totdat de gramschap voorbijgegaan is.