Zie, gij vertrouwt op de staf van dit gebroken riet, op Egypte; waarop indien iemand leunt, het zijn hand zal ingaan en doorboren; zo is de farao, de koning van Egypte, voor allen die op hem vertrouwen.

Maar indien gij tot mij zegt: Wij vertrouwen op de HEER onze God; is Hij het niet, wiens hoogten en wiens altaren Hizkia heeft weggenomen, en tot Juda en Jeruzalem heeft gezegd: Voor dit altaar zult gij u neerbuigen?

Geeft nu toch borgtocht aan mijn heer, de koning van Assyrië, en ik zal u tweeduizend paarden geven, indien gij in staat zijt ruiters daarop te zetten van uw kant.

Hoe dan zult gij het aangezicht afwenden van één landvoogd, de geringste van de dienaren van mijn heer, en op Egypte vertrouwen voor wagens en voor ruiters?

En ben ik nu zonder de HEER opgetrokken tegen dit land om het te verwoesten? De HEER heeft tot mij gezegd: Trek op tegen dit land en verwoest het.

Maar Rabsake zeide: Heeft mijn heer mij tot uw heer en tot u gezonden om deze woorden te spreken? Heeft hij mij niet gezonden tot de mannen die op de muur zitten, om hun eigen drek te eten en hun eigen water te drinken, tezamen met u?

Toen stond Rabsake, en riep met luider stem in de taal der Joden, en zeide: Hoort de woorden van de grote koning, de koning van Assyrië.

Zo zegt de koning: Laat Hizkia u niet bedriegen, want hij zal niet in staat zijn u te verlossen.

Laat Hizkia u ook niet doen vertrouwen op de HEER, zeggende: De HEER zal ons zeker verlossen; deze stad zal niet overgegeven worden in de hand van de koning van Assyrië.

Luistert niet naar Hizkia; want zo zegt de koning van Assyrië: Sluit een verdrag met mij door een geschenk, en komt tot mij; en eet een ieder van zijn wijnstok, en een ieder van zijn vijgenboom, en drinkt een ieder het water van zijn eigen cisterne;