Zo zegt de HEER: In een aangenaam tijdstip heb Ik u verhoord, en in een dag des heils heb Ik u geholpen; en Ik zal u bewaren en u geven tot een verbond voor het volk, om het land op te richten, om de verwoeste erfenissen te doen beërven.

Opdat gij zoudt zeggen tot de gevangenen: Gaat uit; tot hen die in duisternis zijn: Toont u. Zij zullen weiden langs de wegen, en hun weidegronden zullen zijn op alle hoge plaatsen.

Zij zullen niet hongeren noch dorsten; hitte noch zon zal hen treffen; want Die hen ontfermt, zal hen leiden, en hen voeren aan de waterbronnen.

En Ik zal al Mijn bergen maken tot een weg, en Mijn heerbanen zullen verhoogd worden.

Zie, dezen zullen van verre komen; en zie, dezen van het noorden en van het westen, en dezen uit het land Sinim.

Maar Sion zei: De HEER heeft mij verlaten, en mijn Heer heeft mij vergeten.

Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zodat zij geen ontferming zou hebben over het kind van haar schoot? Ja, zij mogen vergeten, maar Ík zal u niet vergeten.

Zie, Ik heb u gegraveerd op de palmen van Mijn handen; uw muren zijn voortdurend voor Mij.

Uw kinderen zullen zich haasten; uw verwoeststers en hen die u verlaten hebben, zullen van u wegtrekken.

Hef uw ogen rondom op en aanschouwt: allen vergaderen zich en komen tot u. Zo waar Ik leef, zegt de HEER, zult gij hen allen aandoen als een sieraad en u daarmee tooien, als een bruid doet.