Job 14:10
“Maar een mens sterft en vergaat; ja, de mens geeft de geest, en waar is hij?”
Kruisverwijzingen
Context
Job 14 — omringende verzen
Omdat zijn dagen bepaald zijn, het getal van zijn maanden bij U is, en U zijn grenzen gesteld hebt die hij niet kan overschrijden;
6Wend U van hem af, zodat hij rust heeft, totdat hij, als een dagloner, zijn dag volbrengt.
7Want er is hoop voor een boom, als hij omgehouwen wordt, dat hij weer zal uitspruiten, en dat zijn scheut niet zal ophouden.
8Al wordt zijn wortel oud in de aarde, en sterft zijn stronk in de grond;
9Toch zal hij door de geur van water uitbotten, en takken voortbrengen als een jonge plant.
Maar een mens sterft en vergaat; ja, de mens geeft de geest, en waar is hij?
Zoals het water uit de zee wegvalt, en de stroom uitdroogt en opdroogt;
12Zo legt de mens zich neer en staat niet op; totdat de hemelen niet meer zijn, zullen zij niet ontwaken, noch uit hun slaap worden gewekt.
13O, dat U mij in het graf verborgen hield, dat U mij geheim hield totdat Uw toorn voorbij is, dat U mij een vastgestelde tijd bepaalde en aan mij dacht!
14Als een man sterft, zal hij dan weer leven? Al de dagen van mijn bestemde tijd zal ik wachten, totdat mijn verlossing komt.
15U zult roepen, en ik zal U antwoorden; U zult verlangen naar het werk van Uw handen.