Maar een mens sterft en vergaat; ja, de mens geeft de geest, en waar is hij?

Zoals het water uit de zee wegvalt, en de stroom uitdroogt en opdroogt;

Zo legt de mens zich neer en staat niet op; totdat de hemelen niet meer zijn, zullen zij niet ontwaken, noch uit hun slaap worden gewekt.

O, dat U mij in het graf verborgen hield, dat U mij geheim hield totdat Uw toorn voorbij is, dat U mij een vastgestelde tijd bepaalde en aan mij dacht!

Als een man sterft, zal hij dan weer leven? Al de dagen van mijn bestemde tijd zal ik wachten, totdat mijn verlossing komt.

Want nu telt U mijn stappen; waakt U niet over mijn zonde?

Mijn overtreding is verzegeld in een zak, en U naait mijn ongerechtigheid dicht.

En zeker, de vallende bergen vergaan, en de rots wordt uit zijn plaats verwijderd.

De wateren slijten de stenen; U spoelt weg wat uit het stof der aarde opgroeit, en U vernietigt de hoop van de mens.

U overwint hem voor altijd, zodat hij voorbijgaat; U verandert zijn gelaat en zendt hem weg.