Ik heb een zak op mijn huid genaaid, en mijn kracht in het stof bezoedeld.

Mijn aangezicht is rood van het wenen, en op mijn oogleden rust de schaduw des doods;

Niet vanwege enig onrecht in mijn handen; ook is mijn gebed rein.

O aarde, bedek mijn bloed niet, en laat mijn roep geen rustplaats vinden.

Ook nu, zie, mijn getuige is in de hemel, en mijn voorspreker is in den hoge.

O, dat iemand voor een man bij God zou mogen pleiten, zoals een man pleit voor zijn naaste!

Wanneer enkele jaren voorbijgegaan zijn, zal ik de weg gaan vanwaar ik niet zal terugkeren.