Mijn adem is vreemd geworden aan mijn vrouw, al smeekte ik om der wille van de kinderen van mijn eigen lichaam.

Ja, kleine kinderen verachtten mij; ik stond op, en zij spraken tegen mij.

Al mijn vertrouwde vrienden hebben een afschuw van mij, en zij die ik liefhad zijn tegen mij gekeerd.

Mijn gebeente kleeft aan mijn huid en aan mijn vlees, en ik ben ontkomen met de huid van mijn tanden.

Heb medelijden met mij, heb medelijden met mij, o gij mijn vrienden; want de hand Gods heeft mij aangeraakt.

O dat mijn woorden nu werden opgeschreven! O dat zij in een boek werden gedrukt!

Dat zij met een ijzeren griffel en lood voor eeuwig in de rots werden gegraveerd!

Want ik weet dat mijn Verlosser leeft, en dat Hij ten laatste dage op de aarde zal staan.

En al zouden na mijn dood wormen dit lichaam verteren, toch zal ik in mijn vlees God zien.

Dien ik voor mijzelf zal aanschouwen, en mijn ogen zullen Hem zien, en geen ander; hoewel mijn nieren in mij bezwijken.