Degenen die in mijn huis wonen, en mijn dienstmaagden, beschouwen mij als een vreemdeling; ik ben een uitheemse in hun ogen.

Ik riep mijn dienaar, maar hij gaf mij geen antwoord; ik smeekte hem met mijn mond.

Mijn adem is vreemd geworden aan mijn vrouw, al smeekte ik om der wille van de kinderen van mijn eigen lichaam.

Ja, kleine kinderen verachtten mij; ik stond op, en zij spraken tegen mij.

Al mijn vertrouwde vrienden hebben een afschuw van mij, en zij die ik liefhad zijn tegen mij gekeerd.

Heb medelijden met mij, heb medelijden met mij, o gij mijn vrienden; want de hand Gods heeft mij aangeraakt.

Waarom vervolgt gij mij zoals God, en zijt gij niet verzadigd van mijn vlees?

O dat mijn woorden nu werden opgeschreven! O dat zij in een boek werden gedrukt!

Dat zij met een ijzeren griffel en lood voor eeuwig in de rots werden gegraveerd!

Want ik weet dat mijn Verlosser leeft, en dat Hij ten laatste dage op de aarde zal staan.