Maar Job antwoordde en zeide:

Luister aandachtig naar mijn woorden, en laat dit uw troost zijn.

Laat mij spreken; en nadat ik gesproken heb, spot dan maar voort.

Wat mij betreft, is mijn klacht tot een mens? En als dat zo was, waarom zou mijn geest dan niet verontrust zijn?

Zelfs wanneer ik eraan denk, word ik bevreesd, en beving grijpt mijn vlees aan.

Waarom leven de goddelozen, worden oud, ja, worden machtig in kracht?

Hun nageslacht is voor hun ogen met hen gevestigd, en hun nakomelingen voor hun ogen.

Hun huizen zijn veilig voor vrees, en de roede Gods is niet over hen.

Hun stier dekt zonder mislukken; hun koe kalft en verliest haar kalf niet.