De mensen kermen vanuit de stad, en de ziel der gewonden schreeuwt het uit; maar God rekent hen dit niet als dwaasheid toe.

Zij behoren tot hen die tegen het licht in opstand komen; zij kennen zijn wegen niet, noch verblijven zij op zijn paden.

De moordenaar staat bij het aanbreken van het licht op en doodt de arme en behoeftige; en in de nacht is hij als een dief.

Het oog van de echtbreker wacht ook op de schemering, en zegt: Geen oog zal mij zien; en hij vermomt zijn gezicht.

In de duisternis breken zij in huizen in, die zij overdag voor zichzelf hadden aangeslagen; zij kennen het licht niet.

Hij is snel als de wateren; hun deel is vervloekt op aarde; hij slaat de weg der wijngaarden niet in.

Droogte en hitte verteren het sneeuwwater; zo doet het graf met hen die gezondigd hebben.

De moederschoot vergeet hem; de worm zal hem smakelijk eten; hij zal niet meer herdacht worden; en de goddeloosheid zal gebroken worden als een boom.

Hij mishandelt de onvruchtbare die niet baart, en doet de weduwe geen goed.

Hij sleurt ook de machtigen mee met zijn kracht; hij staat op, en niemand is zijn leven zeker.