Hij strekt het noorden uit over de lege ruimte, en hangt de aarde op aan het niets.

Hij bindt de wateren in Zijn dichte wolken; en de wolk scheurt niet onder hen.

Hij verbergt het aangezicht van Zijn troon, en spreidt Zijn wolk daarover uit.

Hij heeft de wateren omgeven met grenzen, totdat de dag en de nacht een einde nemen.

De pilaren des hemels beven en staan verbijsterd van Zijn berisping.

Door Zijn Geest heeft Hij de hemelen versierd; Zijn hand heeft de kronkelende slang gevormd.

Zie, dit zijn slechts de randen van Zijn wegen; maar hoe gering een deel wordt er van Hem gehoord? Wie kan dan de donder van Zijn macht begrijpen?