Want het verderf Gods was mij een schrik, en wegens Zijn hoogheid kon ik niet standhouden.

Als ik van goud mijn hoop heb gemaakt, of tot het fijn goud heb gezegd: Gij zijt mijn vertrouwen;

Als ik mij verblijd heb omdat mijn rijkdom groot was, en omdat mijn hand veel had verkregen;

Als ik de zon heb aanschouwd terwijl zij scheen, of de maan wandelende in haar glans;

En mijn hart is heimelijk verleid geweest, of mijn mond heeft mijn hand gekust;

Als ik mij verblijd heb over het verderf van hem die mij haatte, of mij verheven heb toen het kwaad hem trof;

Noch heb ik mijn mond laten zondigen door een vloek over zijn ziel te wensen.

Als de mannen van mijn tent niet zeiden: Och, hadden wij van zijn vlees! wij kunnen niet verzadigd worden.

De vreemdeling overnachtte niet op straat; maar ik opende mijn deuren voor de reiziger.

Als ik mijn overtredingen heb bedekt als Adam, door mijn ongerechtigheid te verbergen in mijn boezem;