Toen antwoordde Elifaz de Temaniet en zeide:

Als wij een woord met u willen wisselen, zult u dan verdriet hebben? Maar wie kan zich weerhouden van spreken?

Zie, u hebt velen onderwezen, en u hebt de slappe handen gesterkt.

Uw woorden hebben hem die viel ondersteund, en de wankele knieën hebt u gesterkt.

Is dit uw vreze, uw vertrouwen, uw hoop, en de oprechtheid van uw wegen niet?

Gedenk toch, wie is er ooit omgekomen die onschuldig was? Of waar werden de oprechten uitgeroeid?

Gelijk ik gezien heb: zij die ongerechtigheid ploegen en moeite zaaien, maaien diezelfde.

Door de adem van God vergaan zij, en door de wind van Zijn neusgaten worden zij verteerd.

Het gebrul van de leeuw en de stem van de grimmige leeuw, en de tanden der jonge leeuwen worden verbroken.