Nu was er een zeker man ziek, genaamd Lazarus, uit Bethanië, het dorp van Maria en haar zuster Martha.

(Het was die Maria die de Heer met zalf gezalfd had en Zijn voeten met haar haar afgedroogd had, wier broer Lazarus ziek was.)

Toen Jezus dat hoorde, zeide Hij: Deze ziekte is niet tot de dood, maar tot heerlijkheid van God, opdat de Zoon van God daardoor verheerlijkt zou worden.

Jezus nu had Martha lief, en haar zuster, en Lazarus.

Toen Hij dan gehoord had dat hij ziek was, bleef Hij nog twee dagen in de plaats waar Hij was.

Daarna zeide Hij tot Zijn discipelen: Laat ons weer naar Judea gaan.

Zijn discipelen zeiden tot Hem: Rabbi, onlangs trachtten de Joden U te stenigen, en gaat U daarheen weer?