Jona stond dan op en ging naar Ninevé, overeenkomstig het woord van de HEER. Ninevé nu was een uitzonderlijk grote stad, een tocht van drie dagen.

Jona begon de stad in te gaan, een dagreis ver, en hij riep en zei: Nog veertig dagen, en Ninevé zal worden omgekeerd!

Het volk van Ninevé geloofde God en riep een vasten uit en trok rouwgewaden aan, van de grootste tot de kleinste onder hen.

Het woord bereikte de koning van Ninevé; hij stond op van zijn troon, legde zijn mantel af, bedekte zich met een rouwgewaad en zat in het stof.

En hij liet in Ninevé uitroepen en bekendmaken op bevel van de koning en zijn groten, zeggende: Laten mensen noch dieren, runderen noch schapen, iets proeven; laten zij niet grazen en geen water drinken.

Wie weet, God mocht Zich omkeren en berouw hebben, en Zijn brandende toorn afwenden, zodat wij niet omkomen.

God zag hun werken, dat zij zich bekeerden van hun boze weg; en God had berouw over het kwaad dat Hij gezegd had hun te zullen aandoen, en Hij deed het niet.