En zij deden zo en brachten die vijf koningen tot hem uit de grot: de koning van Jeruzalem, de koning van Hebron, de koning van Jarmuth, de koning van Lachis en de koning van Eglon.

En het geschiedde, toen zij die koningen tot Jozua brachten, dat Jozua alle mannen van Israël riep en zeide tot de aanvoerders der krijgslieden die met hem meegetrokken waren: Treedt nader, zet uw voeten op de nekken van deze koningen. En zij traden nader en zetten hun voeten op hun nekken.

En Jozua zeide tot hen: Vreest niet en weest niet ontsteld; weest sterk en moedig, want zo zal de HEER doen aan al uw vijanden tegen wie u strijdt.

En daarna sloeg Jozua hen en doodde hen en hing hen op aan vijf bomen; en zij hingen aan de bomen tot de avond.

En het geschiedde ten tijde dat de zon onderging, dat Jozua beval hen van de bomen af te nemen. En zij namen hen af van de bomen en wierpen hen in de grot waar zij zich verborgen hadden, en legden grote stenen voor de ingang van de grot, die er zijn tot op deze dag.

Daarna trok Jozua van Makkedah verder, en geheel Israël met hem, naar Libna, en hij streed tegen Libna;

En de HEER gaf het ook, en de koning daarvan, in de hand van Israël; en hij sloeg het met de scherpte des zwaards, en alle zielen die daarin waren; hij liet niemand daarin overblijven; maar hij deed de koning daarvan gelijk hij de koning van Jericho gedaan had.

En Jozua trok van Libna verder, en geheel Israël met hem, naar Lachis, en hij legerde zich daartegen, en streed daartegen;

En de HEER gaf Lachis in de hand van Israël, die het op de tweede dag innam, en het sloeg met de scherpte des zwaards, en alle zielen die daarin waren, overeenkomstig alles wat hij Libna gedaan had.

Toen trok Horam, de koning van Gezer, op om Lachis te helpen; maar Jozua sloeg hem en zijn volk, totdat hij hem niemand had laten overblijven.