En het geschiedde, toen Adoni-Zedek, de koning van Jeruzalem, hoorde dat Jozua Ai had ingenomen en het met de ban geslagen had, zoals hij met Jericho en haar koning had gedaan, zo had hij ook met Ai en haar koning gedaan; en hoe de inwoners van Gibeon vrede met Israël hadden gesloten en onder hen waren,

dat zij zeer bevreesd werden, want Gibeon was een grote stad, zoals een der koninklijke steden, en zij was groter dan Ai, en al haar mannen waren dappere strijders.

Daarom zond Adoni-Zedek, de koning van Jeruzalem, bericht aan Hoham, de koning van Hebron, en aan Piram, de koning van Jarmuth, en aan Jafia, de koning van Lachis, en aan Debir, de koning van Eglon, zeggende:

Daarom kwamen de vijf koningen der Amorieten bijeen: de koning van Jeruzalem, de koning van Hebron, de koning van Jarmuth, de koning van Lachis en de koning van Eglon; en zij trokken op, zij en al hun legers, en legerden zich voor Gibeon en streden daartegen.

En de mannen van Gibeon zonden bericht naar Jozua in het kamp bij Gilgal, zeggende: Trek uw hand niet terug van uw knechten; kom snel naar ons op en red ons en help ons; want alle koningen der Amorieten die in de bergen wonen, hebben zich tegen ons verzameld.

Zo trok Jozua op van Gilgal, hij en al het krijgsvolk met hem, en al de dappere helden.

En de HEER zeide tot Jozua: Vrees hen niet, want Ik heb hen in uw hand gegeven; niet één van hen zal voor u standhouden.

Jozua dan overviel hen plotseling en trok van Gilgal op, de gehele nacht door.