Ten zuiden was het van Efraïm, en ten noorden was het van Manasse, en de zee is zijn grens; en zij kwamen samen bij Aser in het noorden, en bij Issaschar in het oosten.

En Manasse had in Issaschar en in Aser Beth-Sean en haar steden, en Jibleam en haar steden, en de inwoners van Dor en haar steden, en de inwoners van Endor en haar steden, en de inwoners van Taänach en haar steden, en de inwoners van Megiddo en haar steden; drie landstreken.

Maar de kinderen van Manasse konden de inwoners van die steden niet verdrijven; maar de Kanaänieten bleven wonen in dat land.

Doch het geschiedde, toen de kinderen Israëls sterk geworden waren, dat zij de Kanaänieten schatheffing oplegden, maar hen geenszins verdreven.

En de kinderen van Jozef spraken tot Jozua, zeggende: Waarom hebt gij mij slechts één lot en één deel tot erfdeel gegeven, terwijl ik een groot volk ben, nademaal de HEER mij tot hiertoe gezegend heeft?

En de kinderen van Jozef zeiden: Het gebergte is ons niet genoeg; en al de Kanaänieten die in het vlakke land wonen hebben ijzeren strijdwagens, zowel zij die van Beth-Sean zijn en haar steden, als zij die in het dal van Jizreël zijn.

En Jozua sprak tot het huis van Jozef, tot Efraïm en tot Manasse, zeggende: Gij zijt een groot volk en hebt grote kracht; gij zult niet slechts één lot hebben;

Maar het gebergte zal het uwe zijn; want het is een woud, en gij zult het ontginnen; en de uitgangen daarvan zullen het uwe zijn; want gij zult de Kanaänieten verdrijven, hoewel zij ijzeren strijdwagens hebben en hoewel zij sterk zijn.