Maar de kinderen van Manasse konden de inwoners van die steden niet verdrijven; maar de Kanaänieten bleven wonen in dat land.

Doch het geschiedde, toen de kinderen Israëls sterk geworden waren, dat zij de Kanaänieten schatheffing oplegden, maar hen geenszins verdreven.

En de kinderen van Jozef spraken tot Jozua, zeggende: Waarom hebt gij mij slechts één lot en één deel tot erfdeel gegeven, terwijl ik een groot volk ben, nademaal de HEER mij tot hiertoe gezegend heeft?

En Jozua antwoordde hun: Indien gij een groot volk zijt, trek dan op naar het bosland, en hak daar voor uzelf ruimte in het land der Ferezieten en der reuzen, indien het gebergte van Efraïm u te nauw is.

En de kinderen van Jozef zeiden: Het gebergte is ons niet genoeg; en al de Kanaänieten die in het vlakke land wonen hebben ijzeren strijdwagens, zowel zij die van Beth-Sean zijn en haar steden, als zij die in het dal van Jizreël zijn.

Maar het gebergte zal het uwe zijn; want het is een woud, en gij zult het ontginnen; en de uitgangen daarvan zullen het uwe zijn; want gij zult de Kanaänieten verdrijven, hoewel zij ijzeren strijdwagens hebben en hoewel zij sterk zijn.