En toen de inwoners van Gibeon hoorden wat Jozua met Jericho en met Ai gedaan had,

handelden zij met list en gingen op weg en deden alsof zij gezanten waren, en zij namen oude zakken op hun ezels en oude, gescheurde en dichtgebonden wijnzakken;

en oude, geboete schoenen aan hun voeten en oude kleren aan hun lijf; en al het brood dat zij voor de reis hadden meegenomen was droog en beschimmeld.

En zij gingen naar Jozua in het kamp bij Gilgal en zeiden tot hem en tot de mannen van Israël: Wij zijn gekomen uit een ver land; sluit nu daarom een verbond met ons.

En de mannen van Israël zeiden tot de Hevieten: Misschien woont u midden onder ons; hoe zouden wij dan een verbond met u kunnen sluiten?

En zij zeiden tot hem: Uw knechten zijn gekomen uit een zeer ver land, om de naam van de HEER, uw God: want wij hebben Zijn faam gehoord en alles wat Hij in Egypte gedaan heeft,

en alles wat Hij gedaan heeft aan de twee koningen der Amorieten die aan de overzijde van de Jordaan waren, aan Sihon, de koning van Hesbon, en aan Og, de koning van Basan, die te Astharoth woonde.

Daarom hebben onze oudsten en alle inwoners van ons land tot ons gezegd: Neemt proviand mee voor de reis en gaat hun tegemoet en zegt hun: Wij zijn uw knechten; sluit nu daarom een verbond met ons.

Dit brood namen wij warm als proviand uit onze huizen op de dag dat wij uittrokken om naar u toe te gaan; maar zie nu, het is droog en beschimmeld geworden.

En deze wijnzakken, die wij gevuld hebben, waren nieuw; maar zie, zij zijn gescheurd. En onze kleren en onze schoenen zijn oud geworden door de zeer lange reis.