Gedenk, o HEER, wat ons is overkomen; zie het aan en beschouw onze smaad.

Ons erfdeel is overgegaan aan vreemdelingen, onze huizen aan buitenlanders.

Wij zijn wezen zonder vader, onze moeders zijn als weduwen.

Wij dragen het juk op onze nekken; wij zwoegen en vinden geen rust.

Wij hebben de hand gegeven aan de Egyptenaren en aan de Assyriërs, om brood te hebben.

Onze vaderen hebben gezondigd en zij zijn er niet meer; wij dragen hun ongerechtigheden.

Knechten hebben over ons geheerst; er is niemand die ons uit hun hand redt.

Wij haalden ons brood met gevaar van ons leven, vanwege het zwaard in de woestijn.