Wij zijn wezen zonder vader, onze moeders zijn als weduwen.

Wij hebben ons water voor geld gedronken; ons hout wordt ons verkocht.

Wij dragen het juk op onze nekken; wij zwoegen en vinden geen rust.

Wij hebben de hand gegeven aan de Egyptenaren en aan de Assyriërs, om brood te hebben.

Onze vaderen hebben gezondigd en zij zijn er niet meer; wij dragen hun ongerechtigheden.

Wij haalden ons brood met gevaar van ons leven, vanwege het zwaard in de woestijn.

Onze huid was zwart geworden als een oven, vanwege de verschrikkelijke hongersnood.

Zij hebben de vrouwen in Sion geschonden en de maagden in de steden van Juda.

Vorsten zijn aan hun handen opgehangen; de ouderlingen werden niet geëerd.

Zij namen de jongemannen om te malen en de kinderen bezweken onder het hout.