En hij begeerde zijn buik te vullen met de peulen die de zwijnen aten, maar niemand gaf hem die.

En toen hij tot zichzelf kwam, zeide hij: Hoeveel huurlingen van mijn vader hebben brood in overvloed, en ik verga van honger!

Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan, en tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u,

En ik ben niet meer waardig uw zoon genoemd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.

En hij stond op en kwam tot zijn vader. Maar toen hij nog ver weg was, zag zijn vader hem en kreeg innerlijk medelijden, en hij liep en viel hem om de hals en kuste hem.

Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Breng het beste kleed voort en doet het hem aan, en doet een ring aan zijn hand en schoenen aan zijn voeten.

En brengt het gemeste kalf hier en slacht het, en laat ons eten en vrolijk zijn,

Want deze mijn zoon was dood en is weder levend geworden; hij was verloren en is gevonden. En zij begonnen vrolijk te zijn.

En zijn oudste zoon was in het veld; en toen hij kwam en het huis naderde, hoorde hij muziek en dans.

En hij riep een van de dienaren en vroeg wat dit alles betekende.